Samen staan we sterker

Robin Witteman

( Lid van team: Mentalhealthfighters )

Nog te gaan

Qr
van totaal € 250 (0%)

Hoi, leuk dat je op mijn pagina kijkt. Ik neem je even mee. Het is vandaag woensdag, een zonnige dag en middag. Veel van mijn vriendinnen hadden vandaag school, werk of zijn gezellig in de zon aan het genieten. Vannacht heb ik niet geslapen. Het lukte niet. Ik had een heel vol hoofd en de spanning ging niet weg. Ik voelde het in mn hele lichaam. Want ik had gegeten, niet gecompenseerd, ik had mezelf niet gestraft, ik heb gelachen. Dan had niet zo mogen gaan van mijn hoofd. Sinds kort heb ik mijn maatje in mijn armen kunnen sluiten die ik samen met mijn coach en de hulphondenschool ga opleiden tot assistentie hond. Ze geeft mij kracht om door te zetten. Door haar ben ik vandaag buiten geweest, ik heb dankzij haar gegeten, ik heb dankzij haar gelachen en sociale contacten gehad. En ze is nog maar 9 weekjes. De ggz heeft niks voor mij betekent. Niks goeds in iedere geval. Buiten lange wachtlijsten, afgewezen worden, labels erbij, dwangopnames, pijn en de stempel uitbehandeld te krijgen. Nooit hebben ze echt iets betekent want het was altijd te lastig of ik stond op een eeuwen lange wachtlijst. Pas sinds ik het hulphondentraject ben gestart heb ik stappen durven te zetten. Ik heb al vaak naar mn hoofd geslingerd gehad dat ik het voor aandacht doe maar hoezo zou ik dat doen als ik liever wil verdwijnen dan gezien worden? Ik heb gehoord dat als ik eet ik weer beter ben? Uhm? Werkt het zo makkelijk want jij ziet mijn strijd niet. Ik heb gehoord dat ik gewoon gek ben. Waarom ben je als je psychisch ziek ben gelijk gek? Je weet mijn verleden niet. 

Ik heb vorig jaar mijn boek uitgegeven met de gedachten: ik ben jaren stil geweest en hier heb ik niks mee bereikt. Ik hoop met mijn verhaal te delen mensen te steunen en onwetende mensen te leren. Want het is niet erg dat mensen het niet begrijpen. Het is wel erg dan bepaalde mensen het niet willen begrijpen. Dat er oordelen zijn, een taboe hangt terwijl de eerste stap van herstel: delen is. En stigmatisering rondom alle diagnoses. Ik ben ik, jij bent jij. Met of zonder diagnoses. Ik ben en blijf Robin. 

ik wil hiermee bereiken dat er openheid gecreëerd wordt waardoor ook de psychische zorg hopelijk beter kan worden. Maar vooral dat de schaamte verdwijnt en mensen open gaan staan voor informatie. Help jij mij mee door te doneren of met mij en anderen te gaan staan? 

ik ga staan op de hoofd locatie. Een psychische ziekte en het leven überhaupt is soms en voor mij vaak een eenzame en zware strijd. Wij gaan het samen sta je sterker werkelijk maken! 

Bedankt voor het lezen en jou steun ❤️

Breng deze pagina extra onder de aandacht met een gave poster. Je kunt zelf de tekst bepalen en de poster vervolgens printen en overal ophangen. Iedereen kan een poster maken van deze pagina, dus ook vrienden, familie, collega's, de mensen uit je sportteam of klasgenoten. Hang de poster op in de supermarkt, bij winkels achter het raam, bij bedrijven of op school. Als je het vriendelijk vraagt en uitlegt waarvoor het is, dan is het ophangen van een poster vaak geen probleem.